86 postime12359 shikime18 qershor 2017 në 03:39 e paradites
Blendi Salaj@bsalaj
Në këtë temë ju ftomë të postoni foto të librave që keni në duar këto kohë bashkë me një përshkrim të shkurtër (apo pak të gjatë) të subjektit e përmbajtjes së librit. Ju ftoj të na sillni imazhe të librave duke besuar biseda bëhet edhe më interesante dhe librat na kuriozojnë edhe më shumë kur i shohim.
Unë sapo kam nisur librin e fundit të përkthyer shqip nga akademiku dhe publicisti italian Claudio Magris, të titulluar “Danub”. Magrisin e kam lexuar edhe më parë, kur lexoja “Udhëtim pa mbarim”. Librat janë përshtypje udhëtimi, mbushur me vëzhgime, përshkrime, ngjarje dhe njerëz në vende të ndryshme në Europë. Udhëtimi përgjatë Danubit, nga burimi deri në Detin e Zi, është plot me fakte historike, gjurmë qytetërimesh, por edhe kronikë e së tashmes.
Autori eshte kilian dhe libri ka rreth 1100 faqe keshtu do pak durim, por deri tani (jam tek fq 200 qe i bie te jete thjesht hyrja) eshte mjaft interesant. Personazhet kryesore jane ne kerkim te nje personi nderkohe qe mpleksen dhe mes tyre. Perkthyer nga Bashkim Shehu
Keto dite s’po lexoj gje, por libri i fundit qe kam lexusr para disa muajsh ishte Lacci, nga Domenico Starnone. Lacci në shqip janë lidhëset e këpucëve, dhe libri eshte nje roman i shkurter mbi lidhjet qe na bashkojne e ndajne ne nje familje.
Eshte ne te njejten fryme si librat e Elena Ferrantes.
@squarepusher shume e bukur kopertina e 2666 ne shqip.
..... ......@InkuizitoriMoth
un se kom lexu per te fol, por me siguri do ta ket lexu hajdar kurreshtari:
Gati 500 faqe dhe kam vetem nje fjale per momentin, Umbero Eco! Gjuha eshte kaq e pasur dhe njekohesisht e thjeshte sa leximi nuk ngec ne asnje cast. Umberto Eco eshte enciklopedi. Libri ben fjale per nje njeri me shume kulture qe pas nje aksidenti humb kujtesen e ashtuquajtur episodike dhe ndjesore. Ai kujton cdo gje qe rrjedh nga kujtesa sematike pra ajo qe perftohet me dijen, leximin, te thenit dhe asgje nga kujtesa qe krijojne emocionet. Jam ne fillim te librit ndaj s’do doja te flisja bazuar ne parathenien pa e pershkuar vete rrugetimin e sherimit te tij.
@squarepusher, po e mbaja nje dite ne dore tek Friends dhe ishte shume ftues per ta lexuar me gjithe ate volum. E shfletova pak dhe dukej shume intresant.
I parapelqyeri im. E kam lexuar pjeserisht ne shqip te revista “Aleph”, me shume se 10 vjet me pare, perkthyer nga Luan Canaj besoj, dhe pastaj ne origjinal.
Besoj se po. Luan Canaj e ka perkthyer “Udhetim ne skaj te nates”. Nga titulli duket se Canaj duhet ta kete perkthyer me mire. Sidoqofte ishte perkthim i mire. Me ka mbetur ne mendje nje shprehje aty: “Sendet gjejne gjithmone pak kohe te plaken”. Te “Aleph” ate numer ishte edhe nje interviste e Celine.
Nuk e njoh perkthimin e Luan Canajt, fatkeqsisht, por edhe ky eshte mjaft i mire. Celine eshte pak i njohur ne Shqiperi, per nga pesha qe ka si shkrimtar, dhe nje kopje te romanit qe vuri @Sabi ketu une mezi e kam gjetur. E porosita dhe e prita nja dy a tri jave deri sa ma gjeten.
Canaj besoj e ka perkthyer pjeserisht, per nevojat e revistes. Celine eshte pak i njohur kudo, per shkaqe politike. Blendo, meqe e di qe ke shok Gimin, mund t’i thuash te beje nje recense edhe per kete liber.
Belulo, nga ky libri qe ke ne dore duhet te nenkuptojme nonji gjo apo eshte thjesht rastesi, apo e bo me qellim qe ti hudhesh benzine zjarrit te thashethemeve.
Libra nuk kam ne duar,i kam ne kompjuter,po tani,po qe per libra artistike,nuk po lexoj,por po degjoj La luna e i falò - Cesare Pavese
Silence is golden.@andri
S’i bej dot foto por kete po lexoj. Material shume i rende.
Aquamarine@Aquamarine
Libra per fat te keq jo, kam nje partiture ne duar…
Ingeborg@Ingeborg
Duhet me patjeter foto? Po lexoj kete ketu: www.amazon.de/Christliche-Glaubenslehre-Erstausgabe-Institutio-1536/dp/3938116587
Perpos Martin Luterit ishte dhe nje tjeter reformator i Kishes se Mesjetes qe dha kontributin me te madh ne leximin korrekt te Bibles, reformatori intelektual e me vizion Johannes Calvin. Vetem me interpretimin luteran e sidomos ate kalvinist mund te kuptosh me mire besimin e krishtere. Fatkeqesisht edhe kishat protestante ashtu si dhe ajo katolike jane larguar shume nga principet e veta kalviniste. Ne kishat tona sot nuk gjen me teologji te mirefillte te krishtere por marksizem. Ne zemer kam kohe qe jam bere kalvinist.
ka munci që ti e di më mirë se ça të duhet ty me lexu sesa gjithë awardet e botës.
Blendi Salaj@bsalaj
Ky liber nuk eshte botuar ne shqip por doja t’jua rekomandoja si nje nga leximet me te mira qe kam patur fatin te bej keto dy vjetet e fundit. Hampton Sides eshte mjeshter dhe kjo histori eshte pabesueshmerisht e fuqishme, dhe e kollajte per t’u ndjekur sepse eshte shume interesante.
“The great win of Edvin Kristaqi”
(nuk i asht ba hala kopertina)
..... ......@InkuizitoriMoth
Ky lloj komunikimi me rekomandime te librit qe lexon dhe te pelqen tani eshte pese me hiç. Dikur kishte kuptim sepse gjeje gjithnje ndonje person qe e kishin lexuar te njejtin liber dhe te interesuar per llojin e librave qe pelqeheshin nga shoqnia ngushte. Tani, ngambrapa vitit 90, veshtire se gjen ke lexon te njejtin liber.
Si è a lungo disputato se Satana avesse le chiappe.[…] Ci limitiamo a dire che la tradizione di un diavolo senza chiappe spiegherebbe, secondo Desmond Morris, perché basta mostrare le natiche a Satana per ricordargli la sua debolezza e costringerlo a distogliere lo sguardo. Stratagemma utilizzato di frequente da Lutero che si riteneva incessantemente tormentato dal demonio.[…]
“…la natica della Bardot, che rispondeva perfettamente alla « qualità francese», era già conosciuta nel mondo intero. Natica insolente, imbronciata, animalesca, fece girare la testa a tutti i giovani dell’epoca, per i quali rappresentava uno dei vertici della creazione.”
“Géricault ha disegnato un’infinità di culi: massicci culi di cavalli senza testa (1813), culi di atleti e trapezisti o persino (raramente) culi di donne: nei suoi Amanti abbracciati (Giove e Alcmena), ad esempio, è molto curioso vedere la donnatorcersi per presentarci quasi per intero i glutei. Di lei non vediamo né il viso, né i seni, né il ventre, ma solo il culo e la capigliatura sciolta: una groppa di cavallo ebbra della propria bellezza. Culi e groppe giungono talvolta al mimetismo completo, come nel Cacciatore a cavallo (1812) e nell’Uomo inginocchiato che alza il braccio destro: uomo e cavallo sono di spalle, le gambe divaricate, una tesa come una molla e l’altra piegata, e, fra le due, la configurazione perfetta dell’ano, della fessura delle natiche e dei genitalia. In breve, questi ertoli nudi inarcano il culo quasi come cavalli.”
te fresket nga panairi i ‘gjësë së shkruar’. Skeptik per te dy zhanret gjithsesi nuk besoj se do me zhgenjejne.
Aqif@Katror
Libri kryesor qe ne fakt po e lexoj prej muajsh se eshte ne 6 vellime eshte “The History of the Decline and Fall of the Roman Empire” i Gibbon. Nje liber i mrekullueshem per ato qe duan te mesojne nga historia dhe ta kuptojne se ku dhe si po degradon shoqeria e sotme Perendimore.
Per t’u shplodhur pastaj lexoj te madhen Ayn Rand. “Atlas Shrugged” qe e kam lexuar edhe njehere me pare me thene te drejten. Fatkeqesisht te dy i kam ne Kindle dhe nuk sjell dot foto qe te me besoni.
Interesant. Kam lexuar nga Martin Luther, por nuk isha interesuar me tutje. Me bere kurioz me kete aresyetimin qe kisha, vecanerisht ajo katolike eshte bere kishe marksiste, gje qe me kete pape Franciskon eshte bere vertet e urryer. Sa ndryshim ka ky nga Papa John Paul II eshte e pabesueshme. Do te shoh ne Kindle cfare mund te gjej nga Kalvin dhe patjeter qe do ta lexoj. Kohe krizash besimi.
@Katror aqif xhemol isuf baftjar evropianist, çin sha “marksist” ti? shaj, shaj po ke per ta pa ti kur te fitojme ne, e ta shohesh veten ne autodafe!
mos ndigjo ingeborgen xhanger xhunger kalvinister, sepse protestanitizmi (calvinizmi eshte vetem nje dege) eshte marksistizuar dhe libertuar me pare dhe me teper se katoliçizmi.
Kurse fenomeni i ndryshimit midis papes John Paul II dhe pape Françiskos, eshte alternimi i zakonshem kozmik midis dy boleve djathte dhe majte qe ndodh kudo, njesoj si ne politike u alternuan dy bolet Obama dhe Trump.
Mos me thuj shko vizitohu tek psikologu, sepse u vizitova, por mbas vizites ishte psikologu qe kish nevoje per psikolog (edhe dashnore, si pirati behet pape Françesko)
Ingeborg@Ingeborg
Ti nuk ke haber nga feja fare. Ti ke lexuar ca gjera e i ngaterron keq me njera tjetren. Vazhdo me ate relativizmin tend: te gjitha fete jane te mira, te gjitha fete jane njesoj.
xhanger xhunger qe i ke haberin fese, nuk kam thene kurre qe te gjitha fete jane te mira (kurrsesi te gjitha fete jan te keqija siç thote njeriu e epokes ngambrapa) dhe as qe jane njesoj (edhe kjo eshte teze e epokes ngambrapa).
Kam thene vetem qe fete kane nje funksion te tyre historik specifik ne realizimin e planit te Providences.
hiç kot t’pyta, sa per muhabet, se qe thu tina ai o Trumpo osht bo koqe fare, ka rrit taksen e sheshte 3,6% mbi te ardhurat, e kujto se ne e hame ate koqe ullini. Ik o Trump mos na çaj sumen shum!
o rono ka qene çuni i mir shum vallaj, apapapapa çër çuni, çun per s’mari, se rrunte fare per asigjo n’bot!
Me zhgenjeve i Motho, kujtova se do me dilje ne krah e do thoshe qe grupin e kishe pagezuar “O Cimo”, po me duket se do t’i ndreqesh pipzat me Pjetrin.
o rono ishte komandanti i pergjithshem i forcave te armatosura te grupit, o çimo ishte eminenca gri i grupit.
A.P@Pjetermustakuqi
t’u lexu m’telefon “idioti” e dostojevskit ne anglisht. m’ka pjelle belaja se kam ngel t’u kalu nga libri te gugeltranslejti , por asht t’u ja vlejt, siguro qe ne shqip s’do e kisha marr munimin me e lexu.
U trego pak opportunist, po rrofsh per pergjigjen dhe vleresimin.
A.P@Pjetermustakuqi
Tani,ta thom û, grupi u pagzu ashtu ne shenje proteste, per sjelljen e tyre ne blog si cuna bordurash dhe shprehja me gallate ishte: “O Rono mer burre jahu!”
Psikopatia maniakale e Autorit per vizionet e tij sikur te ishte Testamenti i Kompletuar qe do shpetoje perfundimisht njerzimin eshte nje karikature qe deshmon çfare ka ne themel te shpirtit krijuesi postmodern. Ketu qendron merita madheshtore e Autorit qe tregon sheshit pa pike turpi çfare koleget e tij postmoderne e fshehin me turp, e megjithate ju del per hundesh e njejta psikopati qesharake, besimi i patundur qe vepra e tyre ka dimensione kozmike me potencial shpetimtar per njerzimin. Vazhdimisht ndesh ca muhabete e shkrime te qelbta me ankesa per mediat virtuale qe ka ul piacen cilesore e ben propagande per vulgun, indiferencen e shtepise se vet botuese dhe kritiken elitare qe nuk kupton se çfare artisti i modh osh njoni, ka ardhe Mesia dhe asnjoni nuk e paska vene re. Dashuri psikopatike per vepren e tij dhe perbuzje skicofrenike lajka-perçmim per vepren e tjetrit, kjo eshte themeli shpirteror i krijuesit postmodern. E ta do mendja qe peizazhi kulturor te jete mbush tumllas me karikatura te qelbta njerzore qe verdallosen ne shkretetiren kulturore postmoderne duke u ankuar qe nuk ja var njeri veprave te tyre qe ne fakt s’ka si te jene ndryshe veçse karikatura t’qelbta.
Karikatura e qelbur vetem karikatura te qelbta do prodhoje, s’ka ç’te prodhoje tjeter.