Bukuria do të shpëtojë botën (Pjesë e dytë)

Çfar të bën përshtypje është personazhi i videos dhe mënyra krejt personale për të arritur natyrshëm në komandë (bashkë me gruan e tij) të një ndërmarrje firmato veshjes sportive të themeluar në vitet 70-të, të kuotuar në bursë, me 1300 mvartës, me 600 milionë euro faturat vjetor (me rritje 30% në vit). Po të ndiqet me vëmëndje karriera e Yvon Chouinard, kupton se nuk e ka kërkuar këtë komandë, por pa dashje i ka rënë fuqia në dorë për ta përdorur për qëllime jasht saj. Ai në fakt dashuronte malin si alpinist, meqë nuk ekzistonin kunja të përshtatshme për t’ju ngjitur rrëpirës, i fabrikoi vetë prej metali me cilësi të lartë. Kur vuri re se kunjat e hekurta dëmtonin shkëmbin, atëherë e ndali prodhimin e tyre për dy vjet, dhe nisi përsëri prodhimin mbasi i fabrikoi prej materiali të butë (alumini) që nuk dëmtonin. Më tej, me dëshirën të kishte veshje sportive të përshtashme për ngjitje malore, të lehtë dhe të ngrohtë, atëherë prodhoi vetë të tillë, dhe e pa veten biznesmen të veshjes sportive firmato. Pa u ndjerë biznesmen (madje “biznesmen” e mbante për fjalë të turpëshme, të ngjashëm me “alkolist”), vazhdoi të ishte biznesmen i shtërnguar të ishte i tillë, me qëllim që të bënte biznes ekologjik për të shpëtuar malin dhe natyrën, të kërcënuara me vdekje nga biznesi tradicional. Pra në thelb ai nuk ka ndryshuar strategjinë e tij: dashurinë për natyrën, është bërë biznesmen taktikisht për hir të kësaj dashurie të tij (siç Cucinelli është bërë biznesmen që të mbrojë dinjitetin njerëzor, i ndikuar që fëmijë nga keqtrajtimi i bërë atit të tij punëtor në fabrikë). Nuk ka vënë asnjëherë interesin e fitimit para interesit ekologjik. Një prodhim (veshje) që dëmtonte ambjentin, për ta bërë ekologjik i është dashur t’i rrisë çmimin; por ky operacion, në vënd që të ulë shitjen, e ka rritur më tepër. Ka thënë: “E di që duket si çmenduri, por sa herë kam marrë një vendim që ka qënë më i miri për planetin, kam fituar para”. Dhe kjo shpjeguar jo vetem ekonomikisht banalisht, që blerësit kanë mirkuptuar qëllimet e tij dhe janë përgjigjur sy më sy inisiativës, por edhe mistikisht (çmendurisht), që Mëma Natyrë i ka dhënë një dorë birit të denjë të saj.

Nga video e zgjedhur dhe materiali pa fund që gjendet në internet mund të informoheni se si e qysh ndërmarrja investon në çështje ambientaliste një pjesë të fitimit të saj, për mënyrën humane të trajtimit të mvartësve - përgjegjëse gruaja e tij Malinda - (barazi marrdhëniesh, paga dinjitoze, shëndetsi të siguruar dhe orar fleksibël), jete ekologjike për mvartësit (kur ka valë oqeani të bëjnë serf, në kohë të bukur të bëjnë alpinizëm), përdorimit të materialit ekologjik për prodhimin e veshjeve, etj.

Po më kryesoret e biznesit novator të tij është që produkti të rrojnë sa më gjatë, dhe mbi të gjitha të mund të riparohet. Përkatësisht me mesazhin “Don’t Buy This Jacket” (një fushatë në gazetat kryesore me imazhin e bluzës së markës Patagonia) promovohet ideja që të mos të bëhen blerje të kota, ndërsa me mesazhin “Better than new” promovohet ideja e vlerës së riparimit dhe ripërdorimit të mallit.

social%205.png1165×537 494 KB

Përgjithsuar e reja radikale e sjellë prej Yvon Chouinard, qëndron në dy pika kryesore që riformulojnë krejt ndryshe mënyrën e të bërit biznes:

1-ndryshim i rolit bazë të ndërmarrjes: të mos shiten prodhimet, por të zgjidhen problemet.

2-përball shkaqet që kërcënojnë vërtet bazën e biznesit: mbajtjen gjatë në kohë të aftësisë për të përftuar pasuri.

Ndryshimi i Brunello Cucinelli (biznesmen italian i trajtuar tashmë në pjesën e parë të shkrimit) nga Yvon Chouinard është thjeshtë ndryshimi i Italisë (Evropës) buzëhollë, elitare, filozofike, nga Amerika banale, pop, pragmatiste (shih foton e Chouinard që duket si mekanik turni shqiptar në pension, dhe në video thjeshtësinë e ndërtesave dhe interioreve të ndërmarrjes, plus thjeshtësinë e natyrshme të bashkëpuntorëve të ngushtë të tij, që duken si magazinierë, e jo si drejtues të një ndërmarrje me faturat vjetor 600 milion euro). Por edhe Cucinelli më tepër duket se është evropian i sofistikuar, kështjella e shndërruar në ndërmarrje prej tij dhe ndërtimet kulturore që ka bërë në katundin e gruas së tij (teatër, amfiteatër, shkollë artizanati, parqe natyrore), janë pa ndonjë vlerë artistike kushedi se çfarë. Hiq vizionin fillestar origjinal për kashmirin e ngjyrosur, dhe dizajnin origjinal (jo meritë e tij si rafinim), Cucinelli është katunar i trashë fare. Eshtë i padiplomuar, dhe e thotë vetë, e mandje mburret, që ka kulturë kafeneje mesdhetare; rri ditë e natë duke folur për Kantin, Danten, Kafkën etj, “lexon libra” me një fjalë, për kompleks inferioriteti. Por pikërisht për këtë arsye është më i besueshëm se të tjerë evropianë buzëhollë me ambicje të njëjtë, siç është më i besueshëm drejtuesi i Patagonia pikërisht sepse e ka turinin si mekanik turni pensionist shqiptar që del në resme me llamarina të rrjepura në sfond (shif resmen më poshtë). Trasformimi i botës bëhet nga vizionarë katunarë që kanë shpirt luftarak (aq më tepër kur janë biznesmenë, sepse lufta më e egër zhvillohet për para), e jo nga intelektualë të sofistikuar, të cilët vetëm rafinojnë veprat “e trasha” të katunarëve. Siç u tha më lart, interiorët e restauruara të kështjellës të transformuar në fabrikë prej Cucinellit, janë afreske mesjetare të mykura (siç është e mykur 90% e Italisë) pa kushedi se çfarë vlere artistike, por ka vlerë të jashtëzakonshme motivacioni i tij novator: këto afreske nuk janë lënë aty për të zbukuruar ambientin e punës, por kanë për qëllim që puntori, i ndodhur në mes krijimesh artistike, të ndjehet natyrshëm një qenie krijuese, e jo një rob i përdhunuar si robot, siç në fakt është trajtuar dhe ndjehet pothuaj kudo në botë.

Kam ushtruar zanatin më të vjetër të botës. Jo prostitutën, por equivalentin mashkullor, puntorin që shet trupin e tij si forcë puntore - Erri De Luca, Non ora non qui.

Tjetër pse i besoj Cucinelli-t dhe sërës së tij: për konceptin novator të pronës, të padëgjuar më parë. Kur e kanë pyetur se kush nga fëmijet do të jetë trashëgimtari i ndërmarjes, është përgjigjur se nuk duhet të ekzistojë koncepti i pronarit, por i rojtarit, dmth që kalamajtë e tij nuk janë pronarë të ndërmarjes, por rojtarë të ndërmarjes, dhe për këtë duhet të japin prova zotësie rojtari dhe kualifikimi, si çdokush tjetër. Kjo është një mënyrë efikase për të luftuar kolerën e komunizmit në versionin origjinal, dmth e anarkizmit, të motivuar kryesisht nga kompleksi edipor: vrasja e atit pronar dhe pasunar (gjë lehtësisht e kontrollushme nga biografia e 90% të komunisteve të parë dhe 100% e anarkistëve të parë, të fundit dhe të ngambrapafundit). Por edhe lealët që ndjekin atin duke i trashëguar zanatin dhe pozitën autoritare, dmth ata që e shtypin psiqikisht (psychological repression) kompleksin edipor, ju del për hundësh anarkizmi në brezin e tretë, e për më tepër si anarkizëm artistik duke bërë byk paret e trashëguara në jetë të shthurrur bohemë ose dandy. Tjetër punë se njerzit nuk kanë aftësi vëzhgimi dhe kujtesë që shkon përtej një brezi, dhe duhet penda e një shkrimtari ta përshkruajë gjërë e gjatë fenomenin; si psh Tomas Man, që e përshkruan fenomenin tek romani Brudenbrokët si proces në tre breza, mbasi e ka përjetuar në vetë të parë si pinjoll (brezi i tretë) i një familje të pasur, dmth si artist i modh (dëshmi ekzistenciale që ekzistojnë ndërlidhje të mirfillta midis artit dhe parasë, midis bukurisë dhe ekonomisë). Me fjalë të tjera, paratë janë një bekim potencial që, në situatat që ndodhemi hë pë hë, shndërrohen në mallkim real, dhe njësoj mund të thuhet për artin si faqja tjetër e të njëjtës medalje. Me fjalë akoma më të tjera lidhur drejpërdrejt me temën, lloji i afaristit në fjalë, konkretisht Chouinard dhe Cucinelli, janë maja që mund të arrijë njeriu për të shpëtuar botën, dmth hë për hë janë ndera më e madhe në historinë e vëndit që i ka lindur.

Chouinard apo Cucinelli, Amerika apo Evropa, e kushdo qoftë personi novator apo cilido qoftë vendi që e ka lindur këtë person, në thelb është e njëjta dukje, sepse misioni origjinal i njeriut kudoqoftë është i njëjtë përballë botës; sipas urdhëresës në Zanafillë (1:28) duhet të sundojë mbi gjërat e krijuara duke u kujdesur për to. Kjo është Bukuria e Vërtetë, dhe Chouinard, Cucinelli, Olivetti, e kushdo tjetër i këtij soji, janë njerëz të bukur, pavarsisht se si ju del turini në resme.

Pjesën e mëparshme të shkrimit e gjeni këtu.

bukur, me pelqeu

-pse ça kane magazinieret ?! -une p,sh, njoh rastin e kundertert… ka magaziniere qe duken si drejtues bankash e bursash ku xhirohen miliarda euro, po nuk mburren…

me kete rast lexova edhe pjesen e pare, qe nuk e kisha lexuar, dhe me ra ne sy motoja e Brunello Cucinellit…

29356878_159347244750944_6577019172814637764_n.jpg720×960 68.4 KB

per magazinierin

s’ka asgje per tu çudit, Cuccinelli e ka degjuar nga prifti kur e ka çuar gjyshja ne kishe duke e marre per dore i vogel, Stalini ka mbaru shkollen per seminarist.

prit mos ik Belul te gjej nje koment interesant per kete pune
he e gjeta:

shiko tiku te them dicka , meqe historia Cucinellit mu duk pak me interesante, apo intriguese, apo perfekte, idilike… si thone anglosaksonet per te tilla raste ; to nice to be true

nuk e ve ne dyshim natyrisht, por eshte disi me e komplikuar çeshtja… ka nje lidhje te tille organike ne bote, edhe ne ekonomi e biznes, qe pamvaresisht nga ajo cka arritur Cucinelli ne biznesin e vet dhe sidomos menyra dinjitoze qe trajton punetoret e vet, pagat e larta, 20 % mbi mesataren ne Itali bonuset etj etj… ndermarrja e tij shet nje produkt, pulovrat e kashmirit 1 mije euro . -ky eshte nje cmim tmerresisht i larte qe normale nuk mund ti bleje dokushdo, por njerez shume te pasur; kapitaliste, njerez te biznesit etj…
qe dmth ; keta pasunare qe mund blejne nje pulover 1 mije euro, automatikisht u qine tëmën punonjesve e mvartesve te tyre ne bizneset e tyre , dhe u teprojne ato para per te paguar lirshem nje pulover 1 mije euro bashke me 20 % me teper te rroges per punonjesit e Cucinellit.
keshtu eshte tregetia, nga diku duhet te dalin ato leke ekstra per per te bere gjera te bukura, ekstra.

Ne kete situate qe jemi ku te gjithe bejne biznes sipas parimeve, si te thuash satanike (pak rendesi ka nga qefi apo nga halli), ka rendesi qe ca kokrra ja bejne yzmet te bejne biznes me parime te kunderta, paçka se realisht mund te gjenden difekte, si i gjen ti. Keshtu ka funksionu gjithnje, e reja ka ardhe me pak kokrra ne fillim, jo vetem ne biznes, kudo, ne çdo fushe, me pas behet e pergjithshme e reja, dmth behet e vjeter.

Per te fol me konkretisht, ndikimi i Cuccinellit ne ekonomi italiane eshte he per he simbolik, ose mistik (qe nuk do te thote qe s’eshte real), kurse e ketij amerikanit eshte edhe real. Ky ka ndiku edhe firma gjigande te ndryshojne mendesi deri diku. Edhe ketu futet ne pilaf ndryshimi midis Amerikes dhe Evropes.

PS. per çmimim e kashimirit ka nje strategji leverdie ekonomike: te blihet nje bluze kashimiri ekologjike qe kushton 1000 euro e kalon gjithe jeten, apo te blihen gjithe jeten 100 bluza kineze anti-ekologjike qe kushtojne 20 euro secila?

per kete çeshtje e ka thene me mire amerikani pensionist shqiptar, ja ka tregu gjyshja e Stalinit:

The reason why we won’t face up to our problems with the environment is that we are the problem. It’s not the corporations out there, it’s not the governments, it’s us. We’re the ones telling the corporations to make more stuff, and make it as cheap and as disposable as possible. We’re not citizens anymore. We’re consumers. That’s what we’re called. It’s just like being an alcoholic and being in denial that you’re an alcoholic. We’re in denial that each and every one of us is the problem. And until we face up to that, nothing’s going to happen. So, there’s a movement for simplifying your life: purchase less stuff, own a few things that are very high quality that last a long time, and that are multifunctional – Yvon Chouinard, Interview, The Usual Montau.

se harrova me thene gjene me kryesore. Per çeshtjen e kesaj teme, dmth per ekologjizmin e veshjeve, ose kursimin e veshjeve, ka nje injorance te pergjithshme skandaloze me permasa te hatashme, ekzistuse edhe ketu ne Peshk. Nje shenje eshte se ne temen paralele te mbajtjes ne diete per ushqimin, kane dhene ment e dynjase arb kapitalisti, zhardina e kolme, mimoza elastike, dafne dafllaku, etj etj, e kush mos, duke u diskutu e gjithe enciklopedia e te hongermes. Por per kete teme, temen e dietes se veshjeve, qe eshte identike me dieten e ushqimeve, jo vetem qe nuk kane dhene mend njeri, por as i ka shkuar neper mend njeriu qe eshte e njejta teme, dhe perdoret e njejta logjike dhe ka te njejtin funksion.

Dhe kjo dihet pse, si gjithnje eshte pallimi ne mes, dieta e ushqimit eshte e lidhur dukshem me pallimin e sukseshem.

-po nuk thone kot; qe pallimi kalon nga stomaku, mo tiku…

ne fakt edhe veshja eshte e lidhur ngushte me pallimin… ka ta pakten 50 vjet a me shume, qe industria e modes e ka orjentuar moden te intimia, sugjeruesja, seksi. edhe e kam llafne per rrobat e jashtme… pa le ato te brendshmet pastaj…

kjo qenka 2 ne 1… plotesoka konitat tamam per temat aktuale te peshkut… ene ushqimi ene veshja.

Jo tiku, kashmiri eshte goxha delikat. Si bleres nuk investon per kohezgjatjen e tij. Ky rast eshte perfekt per te ilustruar qe vlera nuk eshte gjithnje e justifikuar me cmimin (marketingu eshte pjeserisht shkak per cmimin e fryre) . Cmimi mesatar 100-200 euro per nje triko kashmiri eshte ne te kunderten investim ne shume aspekte me i mire se nje triko akriliku a te perzier tek Zara apo ndonje tjeter kompani prodhuesish ne mase.

Edhe ajo tjetra …

po kjo sikur ka bere video erotike… se ajo tjetra jo vetem qe eshte e dukshme po edhe e thote, me takt, disa here… p,sh nga minuta e 3:00 , momenti kur pergatit brumin thote : ‘‘seç eshte nje diçka ( ndjesi) , kur nakatos duart (dmth gishtat) ne brume’’. . dhe e shoqeron me nje veshtrim gjithe naze,.

Esjte cilesuar si nje nga personat me seksi te Mbreterise se Bashkuar. Jo me kot, e?

zhardin, nuk e kisha fjalen se te vishet pullover kashimiri kur behet gjella , por qe Cucinelli ka nje filozofi ekologjike per prodhimin dhe shitjen e mallit, ne rastin e ttij te veçante kashimirit, qe ne plan te fundit lidhet me filozofine e perjetsise, gje qe nuk i shkon per shtat te palluarve neper video te epokes ngambrapa:

E, guardando all’ascesa professionale di Cucinelli, si ha distintamente l’impressione che sia stata guidata nel profondo dalla mano divina. Tutto è iniziato nel 1978 con un ordine di 53 maglie. “Ogni impresa ha un elemento catalizzante, una scintilla iniziale, e la mia idea è
stata quella di fare il cashmere colorato”, afferma Cucinelli. “La seconda idea è stata quella di tentare di istituire una fabbrica molto piccola specializzata nella lavorazione del cashmere ad altissimo livello”. Benché la sua regione non avesse esperienza diretta nella lavorazione del cashmere, ben presto Cucinelli sviluppò un’impresa artigianale piccola ma altamente efficiente in cui la lavorazione intricata e la magia seducente di questo materiale vennero rapidamente codificate nelle mani e nei cuori della sua squadra di collaboratori.
L’esperienza gli dimostrò inoltre il valore inestimabile insito nella creazione di competenze
specializzate in seno al settore del lusso più alto. “Nel giro di sette o otto anni producevamo 200.000 maglie”, ricorda Cucinelli. Ma perché proprio il cashmere? “Volevo produrre qualcosa che non si buttasse mai via”, risponde. “C’è qualcosa di prezioso nel cashmere. Una maglia di cashmere raramente si butta via. Magari un piumino di nylon potrebbe finire nella spazzatura, ma mai una giacca di cashmere, mai. Perché? Perché ha il fascino dell’eternità. O la regali a qualcuno o le trovi un’altra utilità, ma c’è qualcosa di eterno che porta sempre con sé”.

ndersa lidhjen midis dietes se ushqimeve dhe dietes se veshjeve qe po thoja, e ke ketu nga Cucinelli, gjetur rastesisht:

L’aspetto interessante è che, come titolare di un marchio del lusso, Cucinelli sollecita i
consumatori ad acquistare meno ma magari in modo più consapevole. “Io preferisco comperare meno cose che però sono più speciali”, spiega Cucinelli. “In linea generale ritengo che abbiamo bisogno di meno cose che però siano di natura ancor più speciale. L’altro giorno alloggiavo in un bellissimo hotel di Vienna. Il proprietario è stato molto gentile con me – quando sono entrato nella mia camera ho trovato ad attendermi un vassoio enorme pieno di frutta. Non esagero: ci saranno stati almeno 10 chili di frutta fresca. Più tardi abbiamo cenato insieme e l’ho ringraziato, ma gli ho anche fatto presente che forse avrei preferito trovare in camera una sola mela che fosse di stagione o magari un’unica pesca succosa e lucente che rappresentasse alla perfezione la stagione in cui eravamo. Tutti dobbiamo seguire una dieta. Tutti dobbiamo tenere sotto controllo la bilancia e consumare meno. E quindi, se devo essere a dieta e mi è consentito mangiare solamente una piccola porzione di spaghetti, allora voglio che quegli spaghetti siano perfetti”. L’allusione alla sua stessa manifattura di alto livello - prodotti esclusivi e di un’eleganza understated - è facile da intuire.

Pra behet fjale per nje filozofi jete, jo per diskutime per çmimin e mallit ne qindarka dhe cent europiane qe ben Beluli, e pastaj ja nxjerr tere inotin Profetit tone te ekonomise qe ben te njejten gje si ai.

po sepse ka vite qe chubby eshte ‘in’ , prandaj… dhe per kete dite duhet falenderuar Xhe-Lo , Beyonce dhe sidomos Kim Kardashja…
pastaj per Mbreterine e Bashkuar eshte edhe nje arsye me shume se femrat britanike ne pergjithsi jane te shemtuara. ndersa kjo chefja e kuzhines eshte gjysem italjane, mesa di une dhe vertet ka dallim te theksuar ,ndryshe, per nga pamja / bukuria me femren mesatare britanike, me ate lekuren xinxerfille. si te pules…

Po tiku e kuptova cfare po thoje. Ajo qe po thoja une eshte qe filozofia e marketuar (te pakten ne industrine e modes) ka nganjehere cmim marremendes. Persa kohe nuk i pergjigjet nevojave reale te njerezise behet dhe kunderproduktive.

nuk merret vesh çfar ke kutpu ti, nje dreq e merr vesh çfar ke kuptu ti. Un po them çfar po thu ti, dhe Beluli. Si ti dhe Beluli shifni gishtin me gunga, xhunga dhe lunga te Cucinellit, jo filozofine e jetes qe tregon dhe praktikon ai, dhe me teper se ai, ky amerikani i Patagonise.

Ti, dhe Beluli, meqe nuk te leverdis muhabeti, kerkon te kapesh mbash leshi. E di dhe une se realiteti ka lesh, por ju edhe e doni aty, edhe e doni te rrujtm! S’ka kshu, duhet me e rrujte vete!

Fillo vete nga A dieten e veshjeve, blij nje pullover 1000 euro cucinelli, e hudh ne plehna gjithe garderoben kineze!

Eh mër Inkuiz,
ke ron m’lesh kashmiri dhe je tuj bo pall cucinelli.

Por nejse, përgjigja ime (e vërtetë) nuk do vonojë të vijë. Por ndërkohë, hudhu anej ka Joti se ka qit prap kokën shejtoni…

e di, e lexove i here, por he per he nuk di çer te them te Joti, pranej jom hudh nga leshi.

Kom fryke se te lendoj, nisemi nga aksioma te ndryshme. Un jom diku aty tek shen Agostini, qe i ke kushtu vetem nje fraze.

Helbeté,
Hané Augustini, hané Joti…
njoni me pendë pate m’dor’ derdh boj mbi letër, tjetri me hekra t’mprefta derdh gjak mbi dhé.
Sidoqoftë, mshoji gamorit, lekura ime osht bo si sholl…

Nuk kam garderobe kineze pasi garderoben e krijoj vete. Filozofine e jetes ekologjike mund ta ushtroj pa nje pullover 1000 euroshe.

eh po un dhe shen Agostini i vem me teper rendesi asaj qe ndodhet poshte sholles se gomarit. Do flas, por me vone, tani kemi muhabet leshi me zhardinen.

zhardin, a e di ti qe filozofia e vertete e jetes ekologjike ushtrohet pa garderobe fare?
(prit ilustrimin)

Jo tiku nuk e dija. Di qe ke sjell nje shembull biznesi i cili i pergjigjet majes se piramides sociale dhe duke qene se per ato poshte majes nuk ka perfaqesim (me cmime marremendese) atehere na lejo te themi qe filozofine nuk e ka aq te paster dhe as te deshirueshme.

na nje filozofi te deshirueshme jete ekologjike poshte piramides sociale pa garderobe fare, pa çmime marramendese, por me levizje marramendese:

Pres edhe ndonje sugjerim tjeter diete te veshjes sepse ti tiku e di me mire se une, apo kushdo qofte tjeter ne vendin tim, se cfare veshi e cfare diete ndjek.

ah mer tiku… skolastik e axhami , mbete mer burre.nuk te gjendet karari… edhe ankohesh qe nuk komentojne te tema jote, tashi vij une e komentoj (bej edhe pak marketing per temen tende me kete rast.). edhe sulmon komentuesit…
shiko , une filozofine e Cucinellit e kuptova… mirepo meqe eshte nje teme e lire per diskutim, pertej filozofise teorike, eshte edhe teoria praktike,reale… fela tjeter pra, teoria jote e famshme (qe nuk eshte e jotja ne fakt por ti e shpreh me fjalet e tua)…
dhe cfare thote dyelore per kete rast ? -Per cdo fele qe ben palle (sic jane punonjesit e Cucinellit) , eshte nje fele tjeter qe pallohet rendshem ! .(dmth punonjesit e atij pasunarit qe arrim te blej pullovren 1 mije euro.)

p,s une te sulmoj me argumentat e tua…

pse mos ta shofim ndryshe, qe ti je i privilegjiuar te komentosh ne temat e mija dhe deri edhe te sulmohesh prej meje, nga i Modhi me nje fjale?

pastaj ankesat e mija nuk kan qene vetem per temen time, kane qene per temat kulturore ne pergjithsi, dhe nivelin e diskutimit ne pergjithsi.

ta sqarova pra felen tjeter praktike, qe mos prit fele praktike pak a shume te persosur menjehere pa u kuptu mire fela teorike. Eshte njesoj sikur te akuzoje Marksin e Engelsin menjehere mbas feles teorike te Manifestit Komunist, ku eshte fela praktike sovjetike? (qe u duk 30 vjet me vone)

Gjasat jane qe klienti i ketij biznesi eshte perdorues i rregullt i makines, udheton shpesh me avion, ka nje shtepi ku konsumohet me teper energji elektrike dhe gaz. Pothuajse e sigurt qe konsumon e qe hedh me teper se ata “poshte majes”. Kshu kshu dhe ekologjia.

Kjo 1 me 100 me ngacmoi shume, se eshte problemi qe e kam prej te pakten 3 muajsh, me eshte bere pa e tepruar nje dhome e tere me rroba te lira kineze. Kam zbuluar keshtu fist hand sic thuhet ne gjuhen barbare se me mire nje bluze e hajrit, se 100 te ajrit. Po nuk e kam fare nga shqetesimi per planetin, nuk me shkoi mendja fare per kete. Por nga trysnia psilkologjike qe te shkakton te pasurit e shume gjerave ne shtepi dhe rremuja qe sjellin. Nuk jam i vetem me sa duket. Po lexoja rastesisht “Temen” duke bere palester dhe aty thuhej qe videoja me e klikuar eshte ajo qe tregon se si te rregullosh gjerat qe ke ne shtepi, si te zene sa me pak vend e me the e te thashe. Une kam tre muaj qe kam vene moratorium per blerjen e rrobave, kashmiri a kineze qofshin, e te produkteve te tjera, nderkohe qe e kam pakesuar ate te ushqimeve. Sa here heq pantallonat, i shoh a mos jane tretur ndonje cike qe t’i hedh, sa here heq bluzen, e shoh me shpresen qe te jete shqepur sadopak qe ta flak. Shpresoj per nja dy vjet te kem mbaruar pune e te filloj te blej bluza 1000 euro.

tani Zhardin prej inotit te vjerres, po fle aty me mullixhiun, se po hedh poshte ekologjine me te njejtat argumente si te kundeshtareve te tu. Nuk po flitet per ekologji radikale.

Po aty-në ekologjike kur do e hedhesh poshte me te njejten menyre?

Jo, jo nuk po e hedh, perkundrazi. Ajo qe po them eshte qe zgjidhje te tilla jane aq te kufizuara sa nuk zgjidhin asgje. Sfida e vertete ekologjike eshte aksesibiliteti dhe jo, nje mall prej kashmiri nuk eshte medoemos shembulli me i mire qe mund te merrje pasi eshte pikesepari per shumicen me te madhe te njerezve mall luksi, i cilesise se larte dhe i panevojshem.

po hallin e kashimirit paske pas qe na e bere terkuze dhe torture kete muhabet? zene se kashimiri e cucinellit nuk ekziston dhe un kam fol budallalleqe per te, na thuaj ndonje gje per mallin e markes Patagonia.

Edhe ktu ka rrezik ke kapesh mbas leshit, e atehere kina nonen, se s’ka ç’tju beje gje tjeter njeri. Me kaq e mbylla.

Jo, kisha hallin te merrem me ty.

aty

(duhen 10 shkronja)

Mos i ze shume bese cmimeve sepse nje bluze apo nje pantallon i shtrenjte tani behet me cilesi te ngjashme me nje te lire* (kjo nuk vlen per te gjitha rrobat). Sic per cdo produkt ashtu edhe per rrobat duhet informuar rreth tij, markes, perberjes se materialit, texture (qe s’di si ta them ne shqip), keshtu dhe fiton eksperience ne cfare ia vlen dhe nuk ia vlen te blesh gjithnje duke konsideruar pamjen dhe risine e tyre.

*diferenca e cmimit mund te jete ngjyra e materialit apo ngjyra e perit. Keto jane variacione qe praktikohen nga prodhuesit per te rritur dhe per te ulur cmimin.

aty me rrri tek besimi, me ne fund e nxorre koken, por jo vetem tek besimi tek çmimi, qe sot ka filluar te bjerret tek prodhime te markes, por tek besimi tek njerzit qe vejne çmimim, dhe tek besimi i intelektualit qe nuk beson ne asgje, as tek kemisha (e markes) qe ka vesh!

Si ti ashtu dhe Beluli nuk besoni tek personi i Cucinellit dhe i amerikanit te Patagonia, gje qe mund te thuhej qe ne fillim. Ky eshte problemi kryesor, jo qindarkat, e teorite me piramida sociale.

Edhe une dyshoj, por kam kritere per ta eleminuar dyshimin. Prandaj keqardhja qe nuk merrem vesh me Belulin, dhe jo vetem.

Jo s’eshte ceshtje besimi por eksperience dhe buxheti, por ti po deshe rri aty te besimi.

jo nuk rri tek besimi, por e quaj kryesor, e vetem pastaj hidhem tek buxheti dhe eksperienca (te njejten gje bejne edhe Cucinelli dhe amerikoni, ndryshe nga biznesmen e tjere, pranej nje shkak pse i besoj Cucinellit dhe amerikonit).

Ndersa ty nuk te besoj se je e pabese, ke dhene prova per kete.

Besimi eshte i joti ta mbash por do te ishte e udhes qe te kishte nje paralajmerim qe komentuesit te evitojne te komentojne ne linje te ndryshme apo/ dhe me me pak cilesi se sa do deshiroje.

ti si e pabese qe je nuk e kupton qe besimi nuk mbahet per vete sepse te besosh do te thote te pakten te jesh dy, t’i japesh tjetrin besimin, pastaj t’i japesh edhe aty-ne ne nje rast specifik besimi.

pra besimi kerkohet me domosdo per çdo marrdhenie normale, ndersa linja e ndryshme e diskutimit dhe cilesia e tij jane opsione, dmth mir t’i kesh, po edhe po si pate nuk u be qameti.

Pa besim behet qameti.
(dmth po nuk komentove ti, edhe sikur me cilesi dhe ne te njejten linje, nuk eshte se u be qameti)

M’denofte Zoti m’denofte.

edhe kjo lloj shprehje eshte treguese qe je e pabese, sepse un nuk e kisha fjalen se je pa besim (qe ne fakt je e tille), por qe je pa bese ne kuptimin me banal te fjales, qe nuk mund te besohet per asgje.

Dyfish m’denofte atehere.

te denofte dyfish aty, ku e ke piken e dobet

Aty, aty me akordimin e te modhit.

un e kpus, sa sa ta fus (ta akordoj) aty

Bukuria eshte ana tjeter e Medaljes se Dashurise ! Me nje fjal eshte dashuria qe do te shpetoj boten ! Se pa dashuri pa dashni nuk ka bukuri apo jo ?!

ashtu eshte, kte po bejme un e zhardina, nuk e shef? po sublimohemi aty!

Aty u sublimofsh!

Dy-tre gjëra lidhur me shkrimet e Tikut-Inkuiz.

Pa asnjë dyzim, tema “Bukuria do të shpëtojë botën-2” dhe parardhësja e saj 1, janë nga më interesantet që PPU ka arritur të botojë ndonjëherë. Bile, janë shkrime si këto që e ngrenë PPU mbi gjolin e simotrave të saja shqipfolëse blogje-llogje.

Së pari, shkrimet në fjalë jo vetëm që gjenden me qindra pash larg praktikës copy-paste tashmë klasike të PPU që shkon dhe zgjedh artikujt e mediave shqiptare dhe të huaja si kasten që të na marrin shpirtin dhe na nxjerrin sytë dita ditës ( qé, edhe sot në t’gdhime na doli Lloto primitive… sa nji çarçaf!) por nga ana tjetër, shprehin një përpjekje të vërtetë të autorit të sintetizojë një informacion që zakonisht është varrosur nga tonelatat e pafundme të trash-it mediatik!

Simpatitë apo antipatitë personale lënë mënjanë, është thjesht respekti për përpjekjen e bërë nga tjetri i përkushtuar që më shtyn të përmend se Tiku lexon boll, përzgjedh mirë, shkruan me përkujdesje - në dallim me plot e plot të tjerë Peshq, të cilët diskutojnë pafund, komentojnë pa teklif - bile edhe kritikojnë sa ju ha palla pa asnjë dallim race, feje apo origjine, pa i bërë asnjëherë pyetjen vehtes: po sikur të merrja pendën dhe të shkruaja ndonjë gjë që ja vlen barra… ?

Së dyti, këto shkrime ngrenë probleme shumë interesante të një mënyre ndryshe të kqyrjes së motorit ekonomik të botës së sotme globale. Sejcili prej nesh në mos është i ndërgjegjshëm, të paktën arrin të kuptojë me instikt se kjo ekonomi është nën pushtetin e multinacionaleve pa fé dhe pa atdhé - e infektuar deri në palcë nga logjika e fitimit max dhe me çdo kusht, nën zgjedhën e institucioneve financiare që manipulojnë një fluks monstruoz të pares dhe sillet me indiferencë të plotë - për të mos thënë përbuzje, ndaj kushteve të punës apo të jetës të rrogëtarëve, kudo qe ata gjenden.

E pra, persona si Cucinelli (apo Adriano Olivetti) dhe Yvon Chouinard i përkasin një race njerëzish fort të rrallë sot, gati në shuarje pas të shquarit Robert Owen: racës së utopistëve - ajo racë njerëzish që shohin diçka më larg se thjesht interesi i tyre - xhepi apo kuleta, dhe që bëjnë diçka më tepër se ç’është zakoni i katunarit - zgrepja, pasi rrezikojnë deri edhe pasurinë apo emrin apo statusin e tyre social për t’ja arritur qêllimit që i venë vehtes.
Mund t’i kritikojmë sa të duam (hipokritë, të shtirur, pseudo-humanistë etj… etj) duke ju përmendur se një triko kashmiri 1000 evroshe, mbivlerën e të cilës ai thotë se e ndan bujarisht me puntorët e vet, i bie ta blejë vetëm ai që ka pare me thes - ndryshe, ai që ju rrjep lëkurën puntorëve të tjerë diku gjetkë.
Po ashtu, mund të përgojojmë magazinierin-look Chouinard duke thënë se ata që kanë nge të ngjisin majat e maleve me veglat e tij alpinistike nuk janë aspak sudanezët e vegjël që vdesin urije - por, kalifornezët byth mëdhenj që hanë 10 burgers m’vakt !!
Fundja pse jo! Në stilin: jam gati të kërrej një sy nga të mitë, mjaft që Perëndia t’i kërrejë dy Cucinellit- Chouinard ! Et qu’il crève! ( shqip: aty t’ngordhë qëni!)

Por le të imagjinojmë për një çast se kêta lloj njerëzish ndoshta ( guxoj dhe them - ndoshta) me të vërtet dhe jo fallco të janë të frymëzuar nga principe jo të zakonshme. Që ata besojnë në vlera që të tjerët nuk kanë as kohe, as nge as edhe koqe që t’i marrin parasysh: për shembull, në dinjitetin njerëzor si një diçka e patjetërsueshme, apo në etikën e punës dhe të zanatit - ndryshe, që ata besojnë se fjala “artizanat” është e ndërtuar nga dy fjalë të tjera “zanat” dhe “artist” por që dikush i ngutur - dhe i përmutur, e ka përdredh’ dhe përmbledh’…

P.S: të vetmen vërejtje (për momentin) ndaj Tikut-Inkuiz është ajo lidhje me titullin: përse fjala bukuri? a s’do të ishte më mirë njerzilluk?

P.P.S: atij qi m’del dhe m’knon: e mër ti, e dim’ ne kët zanot - del kukuvajka dhe i thot bufit - ah’ sa t’bukur t’kom mër vllai jem. jam tuj e prit me pall sheshit tek tema e Jotit

sepse fjalen bukuri un e perdor jo ne kuptimin e zakonshem, si diçka e bukur qe dallohet estetikisht prej te tjerave (psh Mona Lisa e Leonardos), por si maje e njerzillikut, si gjeja me e madhe qe mund te kete njeriu dhe mund te beje njeriu, dmth me teper se njerzilliku i perdor ne kuptimin e zakonshem, si thjesht miresi, si puna e tironsave qe thon: “ne jemi t’mir vallaj, nuk i bojme keq njeriu, vallaj”.

Tituli eshte nje shprehje misterioze e Dostojevskit, qe e ka marre kallup Cucinelli, por e pa e ditur e perdor ne kuptimin e sakte.
Kete e kemi diskutuar me duket tek pjesa e pare e shkrimit, tani do e shoh per siguri. Kthehem pas pak.

qe ku e ke komentin, ka marre dhe pelqimin tend:

t’lutna fort zotnija tate - mos na fyj aty ku na dhem’ mo shum - te tironclliku!

Pse mër daj", kujton tina se maj men’ una se çere kom bo like ktu e dhit’ vjet mo heret?

Masanejna, hané ti hané Dostojevgu - mos u mçif mas gaxhojit!

P.S: po nuk mori medaljen e artë kjo shprehja më lart, besa nuk do bëj më asnji koment tek PPU!
A beson, jam tuj qesh me vehten për atë çka më kapi lapsi… Jam bo’ ene un’ si Pjeri - na infenksionoi burri botes, ha e pi nji shishe ven…

eshte me teper per te theksu e per te bere koshient qe fjala Bukuri ka potencial me te madh se fjalet Miresi dhe Vertetsi, eshte fjala me potente qe ekziston. Dhe qe Cucinelli, Adriano Olivetti, Yvon Chouinard dhe kategoria e tyre qe nuk njihen akoma, jane mbi te gjitha Njerez te Bukur.

Dhe do te vije nje Dite e Bukur qe te njihet kjo nga te gjithe. Nuk ka shpetim tjeter.

menjeane gallata, ketu konsiston vlera e padiskutueshme e ortodoksise (dhe Rusise qe po mundohem te shpjegoj tek tema tjeter dhe shum tema te tjera) mbi katoliçizmin (Evropen) dhe protestantizmin (Ameriken). Ne kulturen ortodokse, dhe me specifikisht ne kulturen ruse, del me qarte superioriteti i Bukurise, perfaqsuar nga shen Sofia (Madona ortodokse) dhe arti i ikones.

(Tarkovskij kete ka dash te kape si disident bythpamuk, meqe e kemi tumllas blogun me tarkosvjane perendimore)

Ortodoksia fokusohet ne beauty and magic .katolicizmi ne ideas and deeds .pas renies se perandorise romake Vatican i ngeci barra e qeverisjes politike Te europes ndersa qisha lindore u perqendrua vetem ne funksionet e saj ecclesiastical.

kjo qe thu ti eshte nje arsye, arsye tjeter eshte se Ortodoksia eshte dega me arkaike e krishterimit, ndodhet me ne lindje, sa me ne perendim aq me teper pragmatizohet dhe shkencezohet dhe materializohet njerzimi. Fenomeni ndeshet i spikatur edhe ne kultura te tjera lindore, si japoneze dhe myslimane:

Dëshminë shteruese të superioritetit të fjalës të shkruar bukur (kaligrafisë) deri në adhurim fetar e përmban në vete kultura islame. Në Islam ngado shkruhet bukur mbi, jo vetem mbi mure të shenjta të Xhamisë dhe talismanit fatmirndjellës, por edhe mbi çfardo lloj forme tjetër arkitekture, tenda dhe qilima, e deri mbi objekte përdorimi të përditshëm: veshje, pjata, vazo etj. Në rastin e Islamit shkrimi kaligrafik si krijim estetik superior (dyfish superior, meqë shkruhen fraza të Kuranit, besuar nga myslimanët që është shkrimi qiellor arkeotip i zografisur nga Zoti, dmth protoshkrimi, Ursprache), zëvëndëson dhe trashëgon pozitën superiore të figurës njerzore ndaj botës organike të ndodhur më poshtë në shkallën e evolucionit të Krijimit (bota inorganike ndodhur akoma më poshtë). Për këtë arsye në mure xhamish ndeshet bukurshkrim safi, i pa përzjerë me motive të tjera, plus dy lloje të tjera të përzjera (arabeske) me motive dekorativë vegjetalë (bota organike) dhe me forma gjeometrike (bota inorganike). Megjithse shkrimi arab është alfabetik, dmth analitik oksidental, adhurimi i shenjës tejkalon Lindjen e Largët. Vetë fjala Kuran do të thotë “lexim”, ndërsa fjala e parë me të cilën hapet libri i Kuranit është “Lexo, … ”. Plus ndalesa e paraqitjes së figurës njerzore (në fakt zbatuar vetëm në mjedise dhe ndërtesa fetare si përbuzje ndaj idhujtarisë), e cila ka kanalizuar energjitë krijuese drejt një arti origjinal anikonik të formave ekspresive jo-figurative, jo-drejtpërdrejt referenciale me forma reale ose natyrore, duke braktisur artificat e nevojshme për pikturim të reales ose natyrores: perspektivën, dritëhijen, modelimin, me pasojë fatale superioritetin e shenjës, simbolit, dekorativitetit, grafizmit, kolorizmit (shëmbulli ilustrues më i rëndomtë: qilimi persian). Pra në artin islamik ndeshet gjithçka që kanë synuar, teknikisht dhe shpirtërisht, piktura e traditës së Lindjes së Largët dhe arti i ikonës ortodokse (madje në Islam ndeshet në mënyrë më radikale)(5), të dyja frymzuese dhe ndikuese të modernizmit, përkatësisht impresionizmit dhe avangardës ruse më pas (shih pjesën e parë të këtij shkrimi), e akoma më pas rrokullimës së ortekut të artit evropian të mbas Luftës Parë Botërore dhe artit amerikan ikonoklast dhe anikonik (veçanërisht action painting) të mbas Luftës Dytë Botërore.
…

5 - Zbukurimin e sipërfaqeve të çfarëdo lloji qoftë, arkitekturë apo tenxhere, tempull apo banesë, në artin islamik nuk ka qëllim thjesht dekorativ si rëndom kudo dekoracioni artistik, por është një veçanti i pa shok në histori të artit. Nëse dekoracioni synon të veshë sendin për ta bërë më të dukshëm (të bjerë në sy) ndër të tjerë si më të bukur dhe më informues se të tjerët, dekoracioni islamik synon përkundrazi ta maskojë sendin dhe shkrijë objektin (dissolution of matter) duke shfaqur esencën dhe idenë e pafundsisë së bukurisë së Krijimit përtej dukjes materiale dhe jo formën e fundme shqisorisht të perceptueshme të gjërave të krijuara. Në këtë kuptim arti islamik është “art religjioz”, dmth postulati i ndalimit të paraqitjes së figurës (preçedencë hebraike) ështe pasojë i postulatit parësor kuranor që bukuria është atribut hyjnor (esencial, shpirtëror, i pafundëm, abstrakt, jo-figurativ), dhe jo anasjelltas si zakonisht kujtohet dhe ofrohet (që ndalimi i figurës krijon shpirtëroren jo-figurative).

http://arkivi.peshkupauje.com/2015/07/lind-andej-nga-lind-e-perendon-nga-perendon-pj-ii

@Xixa-g po ci ke keto patetizma mo ?! -si ka mundesi qe komentet i merrni personalisht njeher ? per temen diskutova mer, por ja qe per ca gjera kam mendim ndryshe… ca ka ketu ? -dmth po te thosha : ueee; , i modh tiku… je i papam etj si keto superlativa, do ishte koment i bukur per temen dhe per tikun kshu ? -po do ishte qesharake, me duket mua.

shiko, ne vetvehte, te berit nje koment apo me shume ne kete teme, tregon vleresim per autorin dhe subjektin qe trajton sepse arriti te me ngacmoj mua si lexues interesin per te thene dicka per shkrimin e tij. pra tema per mua ishte interesante ! dhe kjo eshte merite e autorit. por natyrisht qe eshte teme e hapur dhe ka vend per disktuime, mendova une…

nejse, ky eshte komenti im i fundit se une nuk do shkruaj me komente ne shkrimet tuaja ( xixa - tiku) … tashi jo se do behet ndonje qamet i madh qe nuk do shkruaj une, se mbase tingellon si kercenim. e as nuk them kushedi gjera te mencura. por nuk e kuptoj dot se perse i merrni personalisht e pastaj i ktheni ne irritime e sulme ‘‘agresive’’ qesharake ndaj komentuesve… i kam bezdi keto !

miqesisht, meqe ju keni pretendim dhe perceptim ndryshe se si duhen bere komentet ne shkrimet tuaja dhe qe te shmangni cdo keqkuptim, ju sugjeroj te shkruani qe ne krye te temes se kush duhet te komentoj ne shkrimet tuaja, shoqeruar edhe me nje manual te shkurter per menyren dhe linjen qe duhet te ndjekin komentuesit per te bere komente.

neqoftese ke ndonje gje me xixen, laji hesapet me xixen, pse me fut mua ne hesap, ne kuptimin qe nuk do te komentosh me ne temat e mija.

hesapet jan veç e veç, psh un jam grinde edhe me zhardinen, ndryshe nga ty, i kam thene qe nuk i besoj per asgje. Per ty nuk e besoj kete gje, megjith yzmetin qe po i ben ti.

Ti akuzon se po te kufizoj ne komente, ne fakt un nuk kam kufizuar asgje, gjysmat e komenteve jane marrzira evidente, e te jete per mua te rrine aty se mire jane, e me keq qofshin.

si e ke hallin, kerkon vete te jesh i lire ne komentim, e me kerkon mua si autor i temes te mos mbroj pikpamjen time? E si ta mbroj pikpamjen time, pa kundeshtuar pikpamjen tende?

I njejti problem gjithanej, asnjeri nuk ve re eren e pordhes tij, i duket ere livando.

autori e thote te tijen ne artikull dhe i le pak hapesire lexuesit tek komentet

jo jo, qe mbrojte pikpamjen tende dhe qe kundershtove ate timen, bere shume mire , natyrisht ! dhe une tu pergjigja kur mu drejtove direkt me duket, apo jo ?

megjithate, lexova qepare komentet e temes ne pergjithsi, e pashe qe me kishe permendur disa here larte e poshte neper komente qe as nuk me drejtoheshin mua fare, me sugjermin e duke insistuar se perse une nuk e kuptoja ashtu sikurse doje ti kete teme… plus nje irritim i pergjithshem qe se morra vesh fare perse .

jo, ky eshte kufizim per mu qe kosideroj potencialin e komenteve me te larte se te artikullit. Si ka ndodh ne fakt ne kete teme me komente te dobet, ne thelb te dobet, meqe te paragjykuar, paragjykojne ke ka para si hipokrit. Mos te futem ne te thella per te bere analiza psikologjike se na nxefet Beluli.

pergjigjen e ke ne komentin qe i kam bere square, megjithate e perseris se pse jam i irrituar me ty. Sepse dyshoj, megjithse formalisht nuk kam asnje fakt dhe me plot te drejte formalisht mund te nxefesh, se ti i paragjykon, nuk beson tek çfar ndjejne vertet afaristet ne fjale. E kam thene qe edhe une dyshoj, por perdor kritere per kete. Por eshte e pamundur te diskutohet normalisht dhe te sqarohen gjerat sepse futet ne muhabet edhe zhardina femen bashke me aty-ne e saj, dhe behet nje remuje me rezultat kete qe shef.

jam i dyzuar per momentin (por anoj me shume nga njera fele) ne lidhje me komentet e tua Inkuizitor. perndryshe artikujt te vijne me pak te sforcuar, joagresive dhe me nxites dialogu ne krahasim me komentet.

eshte ne natyren e komenteve, plus ne natyren time, te jene me agresive, sepse jane dal vivo dhe me tjetrin qe eshte gjithnje problem, ndersa shkrimi eshte i menduar ne vetmi.

ja erdhi aty, mungon dhe dasara me katrorin tani.

Ne vazhde te ankeses se siperme per moskontributin ne PPU, le te lejohem te shpall turpin tim, njekohesisht per kohen e dhene dhe te mosdhene. Do te shkruaja edhe une mire , por jo aq mire sa Tiku sikur nuk do te punoja 12 ore/dite, 7/7 (kapitalizma te vret qelizat e trurit). Me kete rast falenderoj edhe une tikun qe na sjell shkrime te mira. I kerkoj ndjese gjithashtu qe keqkuptova me lart ate çfare dukej si ftese te merrja pjese ne diskutim.

Per diskutimin (le t’i heqe vrap tiku syte duke filluar nga ketu-e-poshte), koncepti i veshmbathjes etike dhe ekologjike ka ekzistuar paralelisht me masivizmin e industrise se modes (fibrat sintetike fundja marketoheshin si ekologjike ne fillimet e tyre); perpjekjet me revolucionare jane bere ne vitet '90-2000 ne fibra te reja te disponueshme si dhe ne procesin e trajtimit te tekstilit dhe perfundimisht prodhimit. Marka si Stella McCartney, Edun, Gareth Pugh e me radhe, kane qene vetem disa nga pionieret e pare te mbeshtesnin moden e qendrueshme apo durable, apo sustainable siç thone barbaret anglishtfoles. I vetmi problem ose e vetmja kleçke, eshte qe ekologjikja ishte dhe eshte per klientelen e tyre te perbashket vetem nje komoditet tjeter , identifikues luksi, siç eshte xhaketa me thake Chanel, dentella e Elie Saab, eleganca mashkullore e Armanit, shtampat kartoneske te Moschinos, thurjet e Puccit, perfeksionizmi i Celine,etj., etj.

Ndryshimet e verteta jane bere ne kategorine lowbrow te industrise, nga kompani gjigante deri tek ato me te voglat, te nivelit lokal. Urban Outfitters, H&M, &OtherStories, Uterque, COS, Uniqlo, etj., kane krijuar linja te perkohshme dhe permanente etike dhe ekologjike sa duke mbeshtetur krijues te rinj sa duke ricikluar materiale dhe rroba te vjetra. Sigurisht, ndryshimi nuk eshte i mjaftueshem, ne mos i padukshem krejt, por koncepti vetem i popullarizuar apo i demokratizuar (vlera e nje trikoje < 1000 euro) ka per fuqi te ndryshoje kulturen.

i ben gjerat lemsh per mendimin tim, e largon fokusin nga shkrimi. nese do dialog, dialogu eshte gjithmone dydrejtimsh dhe kesaj te fundit s’ke ca i ben.

ne rregull e ke ne parimim, jam dakord, por o nuk kam fuqi un, o eshte e pamundur te mbash drejtepeshimin ne nje barke qe tundet e shkundet, jepi ti dum, se un nuk i jap, e kam mendjen se mos perfundoj ne uje.

He po qe i zoti jepi pergjgje komentit te zhardines me lart, un s’arrij dot ta lexoj. Ndoshta tani qe jam keshtu si jam, vetem qe flet per breke kuptoj.

une dyshoj sepse ai shet nje produkt shume te shtrenjte, nje produkt luksi qe eshte i destinuar vetem per klientele te caktuar dhe te vogel. e pra, keshtu nuk e shpeton dot Boten ky ! Bota shpetohet kur produkti do te ishte masiv… por ky nuk e ka ne plan ta ule cmimin me duket, apo jo ?
-ne kete rast do thosha qe Lacoste, bie llafi, qe shet nje pullover kashmiri 4 a 5 here me lire se Cucinelli, dhe gjithashtu estetike e me materjal shume cilesor qe shkon vite me te, ben pune me te paqme se Cucinelli pasi ka nje klienetele me te madhe e shet me shume bluza te tilla cilesore…

nga ana tjeter, idea e Cucinellit eshte origjinale dhe goxha romantike… e pikerisht romantzmi i kesaj ideje menyra e zgjuar si eshte ndertuar e gjitha kjo, padyshim i ka siguruar ketij nje marketing ne njohjen dhe formimin e nje brandi te mirefillte… e qe me pas i ka siguruar edhe te mirat e tjera si p,sh keshtjella, fshati mesjetar… e jo me kot eshte nje nga 10 njerzit me te pasur te italise ky.

Heart is replying…

jemi kthyer ne diskutimin e pare si me thene teknik, megjithse keshtu eshte me mire, te pakten nuk te ka mbet hatri.

Un do te pergjigjem, por po e le per neser, me te qete, me te kthjellet, e fillojme nga fillimi. Tani edhe jam i lodhur, besoj se keshtu eshte dhe per ty.

naten!

zhardin, mi hodhe nje pale breke turijve, qe te fle me endrra t’bukra naten?

10 shkronja (pergjigje per hir te se s’benit)

Nuk e besoj, malli i mire ne pergjithesi duket. Pastaj une nuk e kam shume problem ngrenien e sapunit per djathe, sa kam kete terheqjen nga gjeja e lire. Domethene ka arritur puna deri aty sa me mire te ble nje veshje “kineze” me cmim te shtrenjte, sa te ble dhjete veshje “kashmiri” me cmim te lire.

Bluzat e pantallonat nuk ndryshojne shume nga ato qe shiten ne dyqane tip Zara, as per nga materiali as per nga qepja*. Po te besh pak kerkim ne treg, do te habiteshe si qarkullojne te njejtat materiale ne kompanira te ndryshme.

Sic thashe jo per te gjitha mallrat vlen e njejta gje. Xhaketat, le te themi, nga nje marke prestigjoze i nenshtrohen nje proces kujdesjeje dhe qepjeje te brendshme te cilat ato te lirat “kineze” nuk i nenshtrohen: per faktin e vetem qe eshte pune ne dore. Po ashtu edhe palltot, gezofat, fustanet, etj.

*Ne fabrika ne Evrope sot ekzisiston fenomeni ku prodhohet i njejti mall per cmime te ndryshme dhe kompanira te ndryshme. Po, po.

Ndryshojne qe cke me ate pune. E dalloj menjehere nje mall te blere ne Zara, H&M, Uniqlo e me the e te thashe. Jane dyqanet me pak te pelqyera nga une. Nejse, nuk e di sa hyn te teme kjo, po kam lexuar dikur qe keto lloj dyqanesh e kane prishur shume moden, duke e masivizuar te themi ate qe supozohej te ishte e shtrenjte, e vecante dhe per “eliten”.

me duket me interes per temen

Arban, hidhju Firenzes, Londres, Antwerpit, apo Amsterdamit per rroba, kepuce e canta te mira e te leverdisshme nga krijues lokale. Edhe turizem, edhe blerje.

Vjet iu hodha Vjenes, por sic thashe, kam vendosur nja dy vjet moratorium: no blerje rrobash. I harxhojme parate qe mezi kemi fituar duke lare pjata, per te mos thene duke lare dicka tjeter, se jam njeri me edukate, dhe per cfare? Per t’i krijuar stres vetes. Po dola nga Antwerpi, do dal per te gjetur nje magazine, me shpresen se mos kam nderin dhe fatin te takoj, ose qofte edhe te shoh nga larg, nje personalitet te rendesishem qe punon aty.

Mbase ky personaliteti ne fjale do te te qerase edhe ty me fernet e luleshtrydhe sic ka qerase shume e shume djem te tjere te rinj e te paditur te peshkut.

Belul, siç te thashe dje jemi kthyer ne fillim te diskutimit, e mbasi rilexova te gjitha komentet (te ftoj edhe ty ta besh, megjithse gje e pamundur per nje qe s’eshte autor i temes), shoh qe gjerat jane thene te gjitha, e un s’di ç’te them tjeter, te pakten si nisje muhabeti.

Mund te them diçka per nje muhabet qe me duket analog. Nje nga muhabetet kryesore te agoras italiane eshte ai i pagave te parlamentareve dhe politikaneve qe jane shume te larta, ne krahasim sa merr populli i thjeshte dhe sa marrin koleget e tyre qe politizojne ne vende te tjera te Evropes dhe Amerikes. Njerzit kane nje urrejtje per kete pune qe ç’te te them, dhe pikerisht kjo perdoret nga brezi i ri i politikaneve (tip cinque stelle) per te eliminuar brezin e vjeter. Formalisht kane te drejte, por eshte nje problem fals, i zmadhuar dhe i manipuluar, sepse nuk eshte problem per buxhetin e Italise qe 200 politikanet e saj marrin nga 20 mije euro ne muaj secili. Tere kjo shume parash eshte nje fije kashte per buxhetin, problemi i vertete eshte korrupsioni qe vjedh miliona, e nuk dihet se ç’pjese e buxhetit shkon per lesh kashimiri. Dhe kete njerzit e dine, per edhe nese ja thua me faktet ne dore, gjithe inoti eshte pse Rensi te morri 20 mije euro ne muaj duke bere palle, e une te marr 1 mije qe me bie bretku ne pune. (analogjia shtrihet deri tek disidentet e medhenj qe shihnin, dhe vazhdojne te shohin dhe sot, krimin kryesor te komunizmit ne harxhimet qesharake te Byrose Politike). Dmth pune egoizmi ose egocentrizmi, pikerisht çfare ndodh edhe me paragjykimin qe i behet afaristeve tip Cucinelli, te cilet behen me te besushem per analogji, e per me teper se luftojne pikerisht duke demaskuar egoizmin e njerzve (shiko citimet e vazhdueshme prej tyre qe problemin ekologjik e reduktojne ne problem egoizmi personal, gje te cilen vetem Arbani e ka kap ne menyren e tij horizontale, por e ka kap tamam ama).

Per te gjykuar njerzit, ose thene pa asnje problem paragjykuar, ka kritere gjykimi ose paragjykimi, e ti nuk mund te fillosh ta gjykosh ose paragjykosh duke u hedh dege me dege me te verteta e te paverteta. Per te paragjykuar si duhet nisu nga kriteri: çfare kane sjelle gje te re ne bote keta njerez afariste? Dhe un ta kam sjelle, por ti se ke lexuar, e ka rrezik se ka lexuar asnjeri, se e kini mendje te merreni me mafiozlliqe politikanesh dhe manjatesh. Ketu poshte e ke, eshte edhe thelbi i shkrimit:

Ja pra pse i besoj ketyre lloj biznesmenesh qe s’jane mafioze, sepse nje mafiozi nuk i shkon mendja kurre per te tilla gjera. Po t’i shkoje mendja nje mafiozi per te tilla gjera, atehere un duhet te ndryshoj besimin tim, e ti nuk me shef me ne Peshk, e as shkrimet e mija. Po edhe sikur te supozoj per nje moment qe keta afariste tip Cucinelli jane mafioze, asgje nuk i ndryshon vleres se jashtezakonshme te se rese qe sjellin ne bote.

Ti me flet gjithe dyshim legjitim per keshtjellen e Cucinellit, interioret artistike dhe ndertimet qe ka bere ne katundin e vet. Por un kam qene atje dhe te siguroj se jane investime kot, pa vlere artistike krahasuar me vepra te tjera vertet artistike. Cucinelli, hiq vizionin fillestar origjinal per kashmirin e bojatisur, dhe dizajnin origjinal (por nuk eshte merite e tij si rafinim), eshte katunar i trashe fare. E thote vete qe ka kulture kafeneje, rri dite e nate duke fol per Kantin, Danten, Kafken etj, pikerisht per kompleks infierioriteti, se ne thelb eshte katunar fare. Por pikerisht per kete arsye un i besoj me teper, i besoj ketij si katunar i trashe mer jau, e jo nje te rafinuari. Trasformimi i botes behet nga vizionare katunare qe kane shpirt luftarak, jo nga Tarkovskij dhe tajkosvjanet qe jane te rafinuar bythpamuke. Ja pse i besoj komandantit te Patagonia qe e ka turinin si mekanik turni pensionist shqiptar dhe del ne fotografi me llamarina te ndryshkme mbrapa si me qene tek Vorri i Bomit. Interioret e restauruara te keshtjelles se Cucinellit, trasformuar ne ndermarrje, jane freske mesjetare te mykura siç eshte e mykur 90% e Italise, pa kushedi se çfare vlere artistike ne ambjente pune dizajni modern. Kam pare shume me te mira ne vende te tjera, me te hik tepeleku i krese si bukuri. Por ka vlere te jashtezakonshme motivacioni i tij, qe keto freske artistike i perdor si krijim artistike, qe te vendosura ne ambjente pune, e bejne puntorin kreativ, nje qenie krijuese, jo nje robot bythqim, siç ne fakt eshte puntori pothuaj kudo ne bote.

Tjeter pse i besoj Cucinellit dhe seres se tij, per konceptin novator te prones, te padegjuar me pare. Kur e kane pyetur se kush nga femijet do te jete trashegimtar i ndermarjes, eshte pergjigj se nuk duhet te ekzistoje koncepti i pronarit, por i rojtarit, dmth qe kalamajte e tij nuk jane pronare te ndermarjes, por rojtare te ndermarjes, dhe per kete duhet te japin prova zotesie, si çdokush tjeter.

Mund te vazhdoj me ore te tera te flas per keto gjera, por e kote nese nuk merr vesh me kaq, ose vazhdo maj njeren nga dy linjat e diskutimit demokratik parlamentar qe propozon square, ose linjen e veshMbathjeve ekologjike qe propozon zhardina. Un per vete mbaj linjen e katunareve te trashe mer jau ne diskutim, s’di me fol nryshe.

He mo tiku perversi, na fol pak per ate vizionin e botes.

vetem per vizionin e ri flas gjithnje, por perverset shohin vetem perversionin, ç’te shohin tjeter?

Njeriu shef vetem ate qe ka me shumice brenda vehtes. Nuk vjen asgje nga jasht, perveç ngacmimit qe quhet ndryshe edukim.

He mo tiku per te brendshmet e kujt do na flasesh perseri? Mes qiellit dhe aty-aty, he?!

Meqenese çdo gje varet nga motivacioni, kush ka motivacion qiellor, edhe kur flet per breket jep informacion qiellor.

Edhe anasjelltas, kush ka motivacion brekor, edhe kur flet per Qiellin jep informacion brekor.

Mire tiku adoloshenti. Diten e mire.

Per fat (te mire a te keq), nuk jam djale i ri, dhe keto pijet me ngjyre a si quhen, nuk para i ve ne goje. Ama nje gote nga vera e tij e vjeter qe nga koha e romakeve do ta pija me kenaqesi, sigurisht nese nuk i ka futur turshi.

Marrja e nje iniciative duke u mbeshtetur mbi te gjitha tek Dashuria per te Miren e te Bukuren qe SAKRIFIKON deshiren primare per te fituar parå (pra lakmine e grykesine) ---- eshte thelbi i 2 serive te shkrimit. Kjo sakrifice perfshin edhe mosberjen e kompromisit me rruge te shkurtra qe krijojne me shume siguri ne biznes e qe mund te shkelin mbi pasionin krijues dhe cilesine e produktit. Qe do te thote: investo me Dashuri, sakrifiko kohen, parane per ate cka ben me dashuri dhe pasion, ose thene me shkurt: Beso*! All good will come back to you.

*beso se jeta eshte prove.

Nxitoni se vec 1 ka mbet

https://www.marcjacobs.com/oversize-v-neck-sweater/K4180033.html?dwvar_K4180033_size=XS&dwvar_K4180033_color=300&ptype=productpage&viewmode=null_

Edhe kjo…only 1 left
https://www.marcjacobs.com/oversize-long-sleeve-cardigan/K4180032.html?dwvar_K4180032_color=650&dwvar_K4180032_size=XS&ptype=productpage&viewmode=null_

diçka si puna e asaj proverbës vendalije:

“Boje t’mirën dhe hudhe m’det, se do ta gjesh m’kryp!”

xixe, rilexoje kete shkrim, te kesaj teme, po t’dush se i kam bere shtesa me rendesi.

“I wish you all joy of the worm.”

per te fol ne baze te logjikes aksiomatike qe perdorin shkencat ekzakte (te cilen ti je nga te paktat shqiptare qe i njef pak a shume njesoj sa letersine, e megjithate logjika absurdit letrar ka predominace mbi ty), fete e Librit pershkruajne si fillese te se keqes nje akt individual (havaja, dhe me pas ademi, hajne mollen e HOZRASHOT-it) qe me pas behet publik, i bi me logjike rrefimi letrar ekzakt qe perkundrazi shpetimi te filloje me nje akt individual qe me pas behet publik.

Pastaj qe “Zoti qe ben fli Birin per mekatet e njerezimit” – eshte formule letrare absurde e krishtere gjysem e vertete, prandaj e rrejshme dhe per kete edhe e demshme, veçanerisht e demshme kur kete e perdorin si argument ateistet qe jo vetem se rrujne per keto gjera, por kur e rrujne jane shume te gezuar te zbulojne absurdin e formulave te krishtere, qe t’ja bashkangjisin absurdin e besimit ateist dhe absurdin e jetes se tyre.

Ne kete kuptim ateistet jane faqja tjeter e medaljes se krishtere, ateizmi eshte i mundur vetem ne shoqerine krishtere (pastaj eshte perhapur kudo nepermjet globalizmit, qe edhe ky eshte fenomen tipik i krishtere), dhe prandaj ne thelb ne shoqerine perendimore ka vetem katokomuniste (intuite e te Modhit ) nje prej te cileve je edhe ti, dashje pa dashje.

Meqe ke kohe qe na ke munguar, dhe nuk i je pergjigjur lutjes sime per sqarim ne nje nderhyrje te padrejte ndaj meje da parte tua, te kam borxh nje pyetje ne pergjigje tendes me lesh kashimiri sipas temes dhe mjaft e perdorur atebote:

Si je me planin e leshit?

lesh biblik:

Per la disobbedienza di uno solo, tutti sono stati costituiti peccatori (Rm 5,19)

Come a causa di un solo uomo il peccato è entrato nel mondo e con il peccato la morte, così anche la morte ha raggiunto tutti gli uomini, perché tutti hanno peccato… (Rm 5,12)

Come dunque per la colpa di uno solo si è riversata su tutti gli uomini la condanna, così anche per l’opera di giustizia di uno solo si riversa su tutti gli uomini la giustificazione che dà vita (Rm 5,18)

Pyetja

është në thelbin e vet absurde pasi, premisat në bazë të saj janë të gabuara.

Akti është gjithmonë (dhe vetêm) individual. Nuk egziston akti kolektiv - si kundërshti apo kundërthënie e të parit. Kolektivi s’është gjë tjetër veç një grumbull individësh, të bashkuar nga një ide, qëllim apo arsye - akti i të cilit mund të qëllojë të përputhet me aktin individual të një individi thjesht si rezultante vektoriale e veprimeve individuale (edhe këto të fundit jo që të gjitha domosdoshmërisht të njejta). Forca që realizon këtë liearizim apo uniformizim aktesh në në drejtim të vetëm është pikërisht ideja, qëllimi apo arsyeja - “e përbashkët” ndoshta (përgjatë një kohe), por gjithmonë e vënë në pikpyetje nga çdo individ përbërës…
Në këtë mënyrë mund të flasim për veprime, interesa të përbashkëta (deri kur?)…

Përfundimisht, shpëtimi i botës - sikundër çdo veprim tjetër njerëzor (i drejtë apo i shtrembër qoftë), mund të vijë (vetëm) nga akti individual!

sakte e ke, por duhet me kuptu se ne çfar kuptim e hedh fjalen finistere individualistja qe eshte tip shume i hidhur, dhe eshte bere akoma me e hidhur se ashtu eshte i pune.

Nuk e ka hallin se si eshte akti, individual apo publik, e ka hallin te demaskoje aktin e shpetimit.

megjithate me shpjegimin tend, ti ke bere maksimumin e mundeshm, me teper se kaq mund nuk mund te behet tu bo i dor muhabet, kusuri i takon zemres dhe ndjeshmerise, ose hallit, hetuar si fuks, se vete personit individual (qe me thene te drejten nuk eshte kurre vetem individual, por hajt mo çar t’i bojme muhabetit me individe individuale) qe hem do te shpetoje, e hem nuk i pleqe te shpetoje.

pale si e ka hallin edhe finisterre, halli hallit nuk i gja!

nuk diskutohet fakti se diku-diku, aktori individual kondicionohet nga faktorët kolektivë (traditat, kultura, edukimi - habitusi i Bourdieu), por është gjë tjetër aktori dhe tjetër akti!

Pikërisht këtu hyn ideja “e zgjedhjes” së kryerjes së aktit individual nga aktori, pjesë e një kolektivi njerëzor. E bëj apo s’e bëj?

nuk duhet thene diku-diku, por deri diku ndikohet aktori individual nga faktoret kolektive, qe nuk jane vetem ne hapsire (si besoj e ka fjalen Bourdieu), por edhe ne kohe, ne kuptimin e trashegimese. Prindet tane nuk na lene trashegimi vetem pronat, por edhe veset e virtytet. (shkuar larg e me larg ne kohe, arrijme deri te Ademi dhe Havaja).

E keqja eshte se ne shofim ne menyre te dukeshme vetem individin, dhe pak ose aspak trashegimine e tij. Por e qarte, per eksperience edhe personale, qe individi kondicionohet (si mundesi probabel) nga trashegimia ne zgjedhjet e tij.

Konkretisht nese nese baba, gjyshi, nona, gjyshja i nje individi, kane vene koken ne sater per hir te nje ideje publike, mos prit qe zgjedhjet e individit ne fjale, te jene te njejta me nje individ qe baba, gjyshi, nona, gjyshja kane vdek tu pjerdh ke votra.

Thene kjo si mundesi me e madhe, ne menyre qe mos te kapet per leshi finesterre, se eshte e vertete qe formalisht “nga trendafili del ferra” (dhe anasjelltas). Megjithse edhe kjo kerkon nje Tomas Man per tu sqaruar si duhet, qe s’eshte tamam keshtu konsideruar fenomeni ne kohe te zgjatur brezore.

“It is like a barber’s chair that fits all buttocks, the pin-buttock, the quatch-buttock, the brawn-buttock, or any buttock.”

finisterre, sa te pagu Blendi per te bo komente per shpetimin e njerzimit tek Peshku? Mos me thuj se bo komente pa leke, se nuk e ha njeri kete tek! Pse pune vullnetare do bejme prap ne? Tabela emulacioni? Do bejme prap aktrimin e “heroit pozitiv” te perbuzur nga disidentet ngambrapa tip Katrori ha ha ha qe eshte prostitute me pagese ha ha ha (e pagu e djathta 50 euro ora) dhe prandaj perbuz prostitutat me pune vullnetare, dmth prostitutat pa pagese ha ha ha?

finisterre, meqe ti ke ndrru komentin me nje shprehje librash ne anglisht, un po e shtoj komentin duke ta thene shqip ne stilin e komentit tend:

Pranej jane te ftuara edhe kurvat qe kane bythe te mira, si dikur Maria Magdalena.

Ne besojmë se veprojmë, pohon ai (Tomas Man), besojmë se mendojmë, por është një tjetër, ose janë të tjerë, që veprojnë dhe mendojnë tek ne: zakone stërgjyshorë, arkeotipë të përcjellë në formën e mitit nga një brez tek tjetri… Konflikti midis Jakobit dhe vëllait të tij Ezau nuk është gjë tjetër veçse një rifillim i rivalitetit të vjetër midis Abelit dhe vëllait të tij Kain, midis të zgjedhurit prej Zotit, dhe tjetrit të përbuzurit ziliqar. Ky konflikt, kjo “skemë mitike e fiksuar nga shtërgjyshërit tanë” gjen një mishërim të ri në fatin e djalit të Jakobit, Jozefit, edhe ai përkatës i racës të së zgjedhurve… Theksohet që imitim nuk do të thotë mungesë vërtetsie, sepse individi nuk mund të mos imitojë atë që dikur ka qenë; sado i sinqertë, ai është vetëm një rimishërim; sado i çiltër, është vetëm një rezultat i udhëzimeve dhe urdhërave që i vijnë prej pusit të së kaluarës - (M. Kundera, Testamentët e tradhëtuar)